شاندل
چگونه زیستن را تو به من بیاموز! چگونه مردن را خود خواهم آموخت
"هوالرقیب" من این روزها را جاااان کنده ام! و اگرچه زیر و بالای هر چه را که قصدش را داشتم در نیاوردم! اما ننوشتن این چند خط زهوار در رفته روی قلبم آماس می کند نشسته ام اینجا به چیزهایی فکر می کنم که قرار بود تا همین الان داشته باشمشان برایشان جان کنده بودم! اما ندارمشان ... خب موضوع این است که اتفاق ها وقتی که "باید" اتفاق می افتند نه وقتی که " شاید"!
وقتی می نویسی "خاستن" به جای "خواستن" ... می فهمم کم سال تر از عمر سالهای تحصیلی منی! :) "هوالرقیب" اندوه که از حد بگذرد جایش را می دهد به یک بی اعتنایی مزمن... دیگر مهم نیست بودن یا نبودن... دروغ یا حقیقت آنچه اهمیت دارد کشداری رخوتناک حسی است که دیگر تو را به واکنش نمی کشاند فقط نگاه می کنی و نگاه میکنی و نگاه...
پر بودم و سیر بودم و سیراب
و لذتم تنها اینکه...
آری کارم سخت است و دردم سخت
اما...
این بس که می فهمم!
خوب است...
احمق نیستم.
